พิณธาราภรณ์ พรหมพันธกรณ์ ก้าวเล็กๆ งานวิจัยชั้นเรียน สู่ก้าวที่ยิ่งใหญ่ระดับอินเตอร์

มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ถือได้ว่ามีการเติบโตแบบก้าวกระโดดด้านภารกิจ “การวิจัย”  นับจากจุดเริ่มต้นของพัฒนาการจากเครือข่ายงานวิจัยในกลุ่มราชภัฏเมื่อครั้งยังมีสถานะเป็น “สถาบัน” จนกระทั่งยกฐานะมาเป็นมหาวิทยาลัย สวนสุนันทาก้าวขึ้นมามีผลงานทัดเทียมมหาวิทยาลัยชั้นนำของรัฐ ในขณะที่หากจะเทียบเคียงกับมหาวิทยาลัยราชภัฏด้วยกัน ต้องถือว่า “สวนสุนันทา” อยู่แถวหน้าสุด โดยประเมินกันที่ตัวชี้วัดด้านงบประมาณที่ได้รับจากทุกแหล่งทุนทั้งภาครัฐและเอกชน รวมทั้งผลงานการเผยแพร่งานวิจัยในรูปแบบของตีพิมพ์บทความวิจัยในวารสารระดับนานาชาติ รวมทั้งการนำเสนอในการประชุมวิชาการในวาระต่างๆ

สวนสุนันทาสามารถผนวกรวมงานวิจัย เข้ากับการเรียนการสอนของอาจารย์ การทำงานของพนักงานสายสนับสนุน และการบริการวิชาการได้อย่างกลมกลืน จนกล่าวได้ว่า งานวิจัยเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตของคนสวนสุนันทาก็ไม่น่าจะเกินเลยจากความเป็นจริง

“พิณธาราภรณ์ พรหมพันธกรณ์” นักศึกษาชั้นปีที่ 3 คณะครุศาสตร์ โปรแกรมวิชาภาษาอังกฤษ เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นกับคำกล่าวอ้างที่กล่าวมานั้น

สำหรับมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา นอกเหนือจากจะมีกระบวนการสนับสนุนและส่งเสริมให้อาจารย์ทำงานวิจัยแล้ว ยังมีมาตรการส่งเสริมให้บุคลากรใช้กระบวนการวิจัยมาพัฒนางานในรูปแบบของ R2R ในขณะที่ในส่วนของนักศึกษา ก็มีนโยบายให้ผลผลิตจากงานวิจัย โครงงานและผลงานสร้างสรรค์ในลักษณะอื่น เป็นผลงานประกอบส่วนหนึ่งในการจบการศึกษา

คณะครุศาสตร์ เป็นแม่แบบของปฏิบัติที่ถือได้ว่าเป็น Best Practice ในด้านรูปแบบการจัดการเรียนการสอนด้านการวิจัย เพราะมีการส่งเสริมและสร้างระบบนิเวศน์ทางการศึกษาด้านงานวิจัยตั้งแต่เริ่มต้นการศึกษาในชั้นปีที่ 1 และ 2 จวบจนกระทั่งในเทอมสุดท้ายที่นักศึกษาจะมีผลงานวิจัยเป็นปริญญานิพนธ์ประกอบการจบการศึกษา

พิณธาราภรณ์ พรหมพันธกรณ์ กับบรรยากาศการเรียนการสอนที่คณะครุศาสตร์ รวมทั้งการทุ่มเทอย่างจริงจังของอาจารย์ที่ปรึกษานอกเวลาเรียน ส่งผลให้เธอประสบความสำเร็จในการสร้างงานวิจัยและบทความวิจัยขึ้นมาบทความหนึ่ง

เป็นก้าวเล็กๆ ของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 คนหนึ่ง เพราะเธอเพิ่งจะนับหนึ่งกับงานวิจัย แต่กลายเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่ในเวลาต่อมา เพราะบทความวิจัยเรื่อง “ Insufficient Access to Technology in Education Institution” ที่เธอส่งเข้าแข่งขันเข้าประกวดบทความวิจัยที่สถาบันภาษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาจัดขึ้น ได้รับการคัดเลือกให้เป็นผลงานวิจัยดีเด่น และเป็นหนึ่งในบทความวิจัยไปนำเสนอในงานวิจัยระดับนานาชาติ The ICBTS International Academic Multidisciplines Research Conference Tokyo 2026 in the theme “International Conference on Education, Business, Technology, and Social Sciences (ICEBTS 2026)” ณ Hotel Mystays Premier Narita ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2569 ที่ผ่านมา

บทความวิจัยจากชั้นเรียนเล็กๆ บทความนี้ สร้างความยิ่งใหญ่ที่เชื่อว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่จะเปลี่ยนชีวิตให้กับเธอได้ในอนาคต

บทความวิจัยนี้ เกิดขึ้นได้อย่างไร? “พิณธาราภรณ์ พรหมพันธกรณ์” เล่าว่า

โดยส่วนตัวเป็นคนที่อยากรู้ อยากเห็นและให้ความสนใจเป็นพิเศษด้านเทคโนโลยี เมื่อเข้ามาเรียนที่ครุศาสตร์ จึงมีโอกาสได้ศึกษาในเชิงทฤษฎีด้านการวิจัยที่เป็นกระบวนการในการแสวงหาความรู้อย่างเป็นระบบ ทำให้รู้สึกสนุกสนานและมีความสุขกับการศึกษาหาความรู้มากยิ่งขึ้น เพราะมีกรอบในการศึกษาที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้น

จุดเริ่มต้นจริงจังมาจากการเรียนวิชา “การเขียนเชิงวิชาการ” ในชั้นปีที่ 2 ในรายวิชานี้ ทำให้มีโอกาสได้ศึกษาเรื่องระเบียบวิธีวิจัย เห็นตัวอย่างงานวิจัยในหลากหลายรูปแบบทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีพัฒนาการด้านนี้มากขึ้นอย่างชัดเจน

ปี 2 และ ปี 3 คณะครุศาสตร์ มี 2 รายวิชาเกี่ยวกับการวิจัยคือวิชา “การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้” และ “การวิจัยในชั้นเรียน” 2 รายวิชานี้ ทำให้องค์ความรู้ด้านการวิจัยของเธอยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น เธอนำเอาประเด็นที่เคยนำเสนอในรายวิชาการเขียนเชิงวิชาการมาพัฒนาต่อ โดยตั้งวัตถุประสงค์การวิจัยไว้ 2 ข้อคือ 1) To identify the technological problems that occurred during your internship และ 2) To explore the possible solutions for improving technology access based on students’ and teachers’ perspectives

โดยมีกรอบการศึกษาจากการตั้งคำถามการวิจัย 2 ข้อ

1) What are the technological problems that occurred during internship?

2) What are the possible solution for improving technological access based on students’ and teachers’ perspectives

งานวิจัยนี้ เริ่มต้นจากการสนใจที่มีมาตั้งแต่แรกเริ่ม การเขียนงานวิจัย เธอเขียนเป็นภาษาอังกฤษตั้งแต่แรกเริ่ม ไม่ต้องเขียนเป็นภาษาไทยแล้วมาแปลเป็นอังกฤษภายหลัง เพราะเรียนเอกภาษาอังกฤษ ต้องทำเรื่องนี้ได้การพัฒนาประเด็นในการศึกษา เธอทดลองเขียนแล้วปรับตามทฤษฎีที่ได้ศึกษาในชั้นเรียน ทำให้เกิดการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ในการเรียนรู้จากชั้นเรียน ทำให้มีความรู้ความเข้าใจในระเบียบวิธีวิจัย ได้เรียนรู้เทคนิคการวิจัยใหม่ๆ สัมผัสกับเครื่องมือต่างๆ ที่ช่วยให้งานวิจัยมีประสิทธิภาพ เช่น เรียนรู้และฝึกปฏิบัติกับโปรแกรมคอมพิวเตอร์ สำเร็จรูป SPSS เป็นต้น

แต่ที่เธอรู้สึกว่ามีความสุขมากกว่านั้น ก็คือการได้มีโอกาสลงภาคสนามในการเก็บรวบรวมข้อมูล ซึ่งถือได้ว่าเป็นการเรียนรู้ในสถานการณ์จริงซึ่งมีความสลับซับซ้อนกว่าการเรียนรู้ในเชิงทฤษฎีในห้องเรียนมากมายนัก

ในการลงมือเขียนบทความ เธอบอกว่า ได้รับการแนะนำจากอาจารย์เยอะมาก โดยเฉพาะผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ศศิพร พงศ์เพลินพิศ อาจารย์ในสาขาวิชาภาษาอังกฤษที่ทุ่มเทอย่างหนักทั้งในและนอกเวลาเรียนเพื่อที่จะทำให้เธอประสบความสำเร็จให้ได้

พิณธาราภรณ์ พรหมพันธกรณ์ กล่าวว่า มีวันนี้ได้ เพราะแรงทุ่มเทของอาจารย์ ทั้งกายและใจ อาจารย์ไม่ได้สอนและให้คำแนะนำแค่การเขียนงานวิจัยให้สำเร็จเป็นรูปเล่มและเป็นบทความชิ้นหนึ่งเท่านั้น แต่ที่มากกว่าก็คือการปลูกฝังเรื่องจริยธรรมการวิจัย ซึ่งสำหรับเธอแล้ว ถือเป็นหัวใจสำคัญสำหรับการเป็นนักวิจัยที่ดีในอนาคต

งานวิจัยชิ้นแรกของเธอ สร้างความยิ่งใหญ่ให้กับชีวิตเหลือคณานับ เพราะส่งผลให้เธอมีโอกาสไปสัมผัสกับโลกกว้างในต่างแดน ซึ่งสำหรับนักศึกษาโดยทั่วไปแล้ว โอกาสแบบนี้ แทบจะไม่มีเลย แต่เธอมีวันนี้ได้ เพราะเธอเรียนที่สวนสุนันทา

ขณะซักซ้อมการนำเสนองานวิจัย เธอเล่าว่า ตื่นเต้นและตึงเครียดมาก แต่ในวันนำเสนอจริง กลับไม่รู้สึกตื่นเต้นกังวล การนำเสนอเป็นภาษาอังกฤษ ไม่ใช่ปัญหาเพราะเธอเรียนเอกภาษาอังกฤษอยู่แล้ว บนเวทีวิจัย จึงเป็นโอกาสที่ทำให้เธอแสดงความรู้ความสามารถที่มีอยู่

เธอบอกว่า การนำเสนอผ่านไปด้วยดี รู้สึกว่าดีกว่าตอนซ้อมมาก ให้คะแนนตัวเองว่าดีมาก แต่ลึกๆ แล้ว เธอมีความเชื่อมั่นว่า ยังทำได้ดีกว่านี้อีก ครั้งนี้ เป็นก้าวเล็กๆ สำหรับนักวิจัยฝึกหัดจากการเรียนในชั้นเรียน แต่เธอเชื่อมั่นว่า....

ก้าวต่อไปจะต้องยิ่งใหญ่อลังการมากกว่านี้