ศยามล เพ็ชรสุด|20 ก.ค. 2569

บางครั้งการเดินทางที่น่าจดจำที่สุด ไม่ใช่การไปให้ไกลที่สุด แต่เป็นการได้ใช้เวลาอยู่กับสถานที่หนึ่งอย่างช้า ๆ จนเริ่มมองเห็นเสน่ห์ที่ซ่อนอยู่ .. “ภูเก็ตก็เป็นแบบนั้น”

อาจารย์ต้นฝน ทรัพย์นิรันดร์|13 ก.ค. 2569

เมื่อฝาหม้อถูกเปิดออกและ “จานต่อไป” ถูกยกมาจัดวางตรงหน้า... เราจะพบความจริงข้อหนึ่งว่า อาหารเหล่านั้นสามารถ บอกเล่า หรือเป็นตัวแทนของ ชนชั้น อาชีพ และฐานะของตัวละครออกมาให้เราซึมซับได้ล่วงหน้า ก่อนที่บทละครจะบอกเราเป็นตัวเลขเงินเดือนหรือตำแหน่งหน้าที่เสียอีก ในบทแรก เราพูดถึงความหิวที่เดินออกมาจากหน้าจอ พูดถึงรามยอน ไก่ทอด โซจู และอาหารเกาหลีที่ไม่ได้ทำให้เราอยากกินเพียงเพราะหน้าตาน่ากิน หากเพราะมันถูกห่อหุ้มไว้ด้วยเรื่องเล่า อารมณ์ และโลกของตัวละคร แต่เมื่อมองให้นานขึ้น อาหารบนหน้าจอไม่ได้ทำหน้าที่เพียงปลุกความอยากเท่านั้น หลายครั้งมันกำลังส่งสัญญาณบางอย่างถึงเรา

ผศ.ดร.จิราภรณ์ อัจฉริยะประสิทธิ์|6 ก.ค. 2569

เรื่องของนางเมขลาและรามสูรเป็นเรื่องเล่าที่สังคมไทยคุ้นเคยมาอย่างยาวนาน โดยมักจะอธิบายว่าเป็นที่มาของปรากฏการณ์ฟ้าแลบฟ้าร้อง กล่าวคือ แสงจากดวงแก้วของนางเมขลาหรือนางมณีเมขลาทำให้เกิดฟ้าแลบ ขณะที่เสียงขวานของรามสูรเป็นฟ้าร้องฟ้าผ่า ความเข้าใจเช่นนี้ทำให้เรื่องราวถูกจดจำในฐานะนิทานอธิบายปรากฏการณ์ธรรมชาติทั่วไป แต่หากพิจารณาอย่างละเอียด จะเห็นว่าเรื่องราวของนางเมขลากับรามสูรเป็นพื้นที่ที่เผยให้เห็นโครงสร้างอำนาจ การต่อรอง ความสัมพันธ์ชาย-หญิง ที่ถูกผลิตซ้ำในสังคมไทยด้วย

อาจารย์ต้นฝน ทรัพย์นิรันดร์|29 มิ.ย. 2569

ภาพบนหน้าจอไม่มีทั้งกลิ่นและรสชาติ แต่รามยอนที่กำลังเดือดส่งเสียงปุด ๆ หมูย่างบนเตาที่มีควันลอยคลุ้ง หรือสีหน้าของตัวละครขณะกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย กลับทำให้เราหิวขึ้นมาได้อย่างน่าประหลาด หลังวันทำงานอันเหน็ดเหนื่อย เหตุใดเราจึงนึกอยากกินไก่ทอดกับเบียร์เหมือนกลุ่มพนักงานออฟฟิศที่เพิ่งเห็นในซีรีส์ หรือในวันที่หัวใจหม่นลง เหตุใดโซจูแก้วเล็กในมือของตัวละครจึงชวนให้เรานึกถึงรสชาติของความเหงา ทั้งที่ไม่เคยลิ้มรสเครื่องดื่มจากฉากนั้นจริง ๆ คำถามเล็ก ๆ เหล่านี้พาผู้เขียนออกเดินทางเข้าไปในโลกของอาหารบนหน้าจอ เพื่อดูว่าอาหารหนึ่งจานถูกปรุงด้วยภาพ เสียง เรื่องราว และความรู้สึกอย่างไร เหตุใดมันจึงเดินออกจากโลกของตัวละคร เข้ามาอยู่ในความทรงจำ และบางครั้งมันก็เปลี่ยนเมนูมื้อเย็นของเราได้โดยไม่รู้ตัว บทความชุดนี้จึงขอชวนผู้อ่านสวมผ้ากันเปื้อน หยิบแว่นตาของนักนิเทศศาสตร์ แล้วเดินเข้าไปในครัวของซีรีส์เกาหลี เพื่อเปิดฝาหม้อ มองลงไปในจาน และค่อย ๆ ถอดรหัสเรื่องราวบนโต๊ะอาหารไปพร้อมกัน

ผศ.ดร.นรินทร์ ยืนทน|22 มิ.ย. 2569

เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา ผู้เขียนได้มีโอกาสเดินทางไปร่วมบรรยายเรื่องงานบริการให้กับพี่ ๆ เจ้าหน้าที่จากอุทยานแห่งชาติต่าง ๆ ณ อุทยานแห่งชาติเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี ท่ามกลางความร่มรื่นจากต้นไม้ใหญ่ และทิวทัศน์ที่สวยงามของแม่น้ำแควที่อยู่ใกล้สถานที่อบรม สิ่งที่ทำให้ผู้เขียน และเชื่อว่าวิทยากรที่ร่วมบรรยายด้วยกันทุกคนประทับใจยิ่งกว่าทัศนียภาพอันงดงาม ก็คือรอยยิ้ม ความจริงใจ และสายตาที่มุ่งมั่นของพี่ ๆ เจ้าหน้าที่ทุกคนที่ให้ความสนใจและตั้งใจในการรับฟังและปฏิบัติกันในวันนั้น

ผศ.ดร.จิราภรณ์ อัจฉริยะประสิทธิ์|15 มิ.ย. 2569

ผู้เขียนเชื่อว่าหลายท่านคงเคยชมรายการสัมภาษณ์ แข่งขัน หรือเห็นภาพถ่ายคนพิการเกี่ยวกับการใช้ชีวิตหรือแสดงความสามารถ เช่น คนตาบอดเล่นดนตรี คนขาขาดวิ่งโดยใช้ขาเทียม คนมือขาดใช้เท้าจับช้อนรับประทานข้าว ฯลฯ โดยสื่อว่าเป็นความสามารถพิเศษและกลายเป็นภาพจำของใครหลายคน บทความนี้ ผู้เขียนขอชวนสนทนาในประเด็น “ความพิการ” ในฐานะวาทกรรมทางสังคมรูปแบบหนึ่งที่มีอิทธิพลต่อการกำหนดภาพลักษณ์ พฤติกรรม ตลอดจนกรอบความคิดของคนในสังคม โดยจะใช้คลิปการบรรยายของ Stella Young ในเวทีบรรยายของ TED Talks หัวข้อ I'm not your inspiration, thank you very much. เมื่อปี 2014 เป็นตัวบทในการอ่านทำความเข้าใจประเด็นดังกล่าว

อมเรศ สว่างโชติ|8 มิ.ย. 2569

ท่ามกลางป่าคอนกรีตที่ตึกระฟ้าบดบังเส้นขอบฟ้า และจังหวะชีวิตที่ถูกเร่งเร้าด้วยเดดไลน์และการแข่งขัน คนเมืองในยุคนี้กำลังมองหาสมดุลใหม่ให้กับตัวเอง ความสุขไม่ได้ถูกผูกติดอยู่กับความหรูหราที่เอื้อมถึงยากอีกต่อไป แต่มันคือการตามหา "พื้นที่สับสวิตช์" เพื่อปลดปล่อยตัวเองจากความเครียด และนี่คือ 3 ปรากฏการณ์ทางไลฟ์สไตล์ที่กำลังเข้ามาตีกรอบนิยามการใช้ชีวิตของคนกรุงเทพฯ และเมืองใหญ่ให้มีสีสันและมีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้น

ผศ. กัญภัส อู่ตะเภา|1 มิ.ย. 2569

ผู้เขียนทำงานด้านการสื่อสาร ไม่มีความเชี่ยวชาญด้านโลจิสติกส์ บทความนี้จะเป็นข้อมูลความรู้ด้านแผนงาน ข้อมูลด้านการเดินเรือ และเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางและการกำเนิดของโครงการโดยไม่ได้วิเคราะห์เรื่องความคุ้มค่าใด และเขียนขึ้นเพื่อความเข้าใจเหตุการณ์สำคัญในช่วงเวลานี้

อมเรศ สว่างโชติ|25 พ.ค. 2569

ราคาน้ำมันไม่ใช่แค่ตัวเลขบนป้ายหน้าสถานีบริการ แต่คือดัชนีชี้วัดความตึงเครียดของภูมิรัฐศาสตร์โลก ในช่วงเวลาที่ความขัดแย้งระหว่างสหรัฐอเมริกาและอิหร่านในตะวันออกกลางยังคงคุกรุ่นและส่งผลกระทบต่อการขนส่งในช่องแคบฮอร์มุซ ตลาดพลังงานทั่วโลกก็กำลังเผชิญกับความผันผวนอย่างหนัก และแน่นอนว่าประเทศไทยที่ต้องนำเข้าน้ำมันดิบกว่า 80% ย่อมได้รับแรงกระแทกนี้ไปเต็มๆ