ผศ.วีระ โชติธรรมาภรณ์|2 มี.ค. 2569

อาณาเขตของสวนสุนันทาในอดีตนั้น ด้านทิศเหนือ จดถนนซางฮี้ (ถนนราชวิถี) ทิศตะวันออก จดถนนดวงดาว (ถนนนครราชสีมา) ทิศตะวันตก จดถนนสามเสน ทิศใต้ จดถนนใบพร (ถนนอู่ทองนอก) มีพื้นที่ทั้งหมด 122 ไร่ เป็นพื้นที่ 4 เหลี่ยม กว้าง 8 เส้น (320 เมตร) ยาว 13 เส้น (520 เมตร) พื้นที่ดังกล่าวมีรั้วกำแพงอิฐขนาดใหญ่ก่อแบบก่ออิฐถือปูนสีแดงล้อมรอบทุกด้าน และมีเสาเป็นระยะ ๆ ห่างช่วงละประมาณ 2.5 เมตร ซึ่งประดับด้วยปูนปั้นรูปดอกไม้ดอกเดียวบริเวณด้านหน้าส่วนบนของทุกเสา กำแพงมีความสูงประมาณ 3.5 เมตร เป็นที่มาของคำว่า “กำแพงแดง” หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 พื้นที่ดังกล่าวถูกทิ้งร้างไว้ จวบจน พ.ศ. 2480

ผศ.วีระ โชติธรรมาภรณ์|23 ก.พ. 2569

โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย เปิดการเรียนการสอนเมื่อ 17 พฤษภาคม 2480 มีเครื่องหมายของโรงเรียนเป็นรูปเทพธิดายืนประณมมือบนก้อนเมฆ ซึ่งใช้ตั้งแต่เริ่มแรกจนถึงปี พ.ศ. 2508 หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมจึงเป็นรูปเทพธิดา มีความหมายอย่างไร ซึ่งหาคำตอบไม่ได้ ไม่มีบันทึกใด ๆ ได้แต่สันนิษฐานว่าเทพธิดาเป็นสัญลักษณ์แทนสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ ซึ่งเสด็จทิวงคตสู่สวรรคาลัย เครื่องหมายนี้ใช้อยู่บนเสื้อและหัวเข็มขัดของนักเรียน

ผศ.วีระ โชติธรรมาภรณ์|16 ก.พ. 2569

เขาดินที่เป็นที่ตั้งพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯในสวนสุนันทา หรือเนินพระนาง มิใช่เพียงดินที่กองจากการขุดคูคลองเท่านั้น ได้มีการสร้างถ้ำ (อุโมงค์) ไว้เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างทัศนียภาพของสวนป่า ทางเข้าออกมีลักษณะเป็นทรงโค้ง พื้นในถ้ำเสมอกับพื้นด้านนอก หลังคาเป็นทรงโค้งทำด้วยคอนกรีต ถ้ำนี้สามารถเดินทะลุไปมาได้ ซึ่งมีความกว้างภายในประมาณ 3.5-4 เมตร ความสูงประมาณ 2.5-3 เมตร ความยาวของถ้ำจากทางเข้าออกบริเวณลานหอพระถึงทางเข้าออกด้านรั้วกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น ยาวประมาณ 50 เมตร ปัจจุบันเราไม่เรียกว่า ถ้ำ เราเรียกว่า อุโมงค์

ผศ.วีระ โชติธรรมาภรณ์|9 ก.พ. 2569

สวนสุนันทามีพื้นที่กว้างใหญ่ประกอบด้วยพื้นดินและคูน้ำ การออกแบบภูมิทัศน์ (Landscape) พื้นที่ภายในสวนสุนันทาได้รับอิทธิพลมาจากตะวันตกตามพระราชดำริของรัชกาลที่ 5 ในการต้องการทำพื้นที่แห่งนี้เป็น "สวนป่าท้ายพระราชวัง" จึงมีการปรับพื้นที่ให้เป็นไปตามที่ต้องการ ไม่ใช่การสร้างตามพื้นที่เดิมที่มีอยู่ มีการขุดคูคลองเพิ่มขึ้นเพื่อสร้างภูมิทัศน์ให้เป็นเหมือนสถานที่พักผ่อนตากอากาศ จึงมีการสร้างคูคลองต่าง ๆ เพิ่มขึ้นให้เลาะเลี้ยวไปยังที่ต่าง ๆ รอบสวนสุนันทา

ผศ.วีระ โชติธรรมาภรณ์|2 ก.พ. 2569

ในอดีตสวนสุนันทามีเนื้อที่ 122 ไร่ ซึ่งเป็นทั้งพื้นที่ดินมีคูคลองลัดเลาะไปมา มีสวนพฤกษชาติ มีตำหนักเรียงรายกัน รวม 32 ตำหนัก ซึ่งเป็นที่ประทับของพระมเหสี พระราชธิดา พระบรมวงศานุวงศ์ เจ้าจอมมารดาและเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ผศ. วีระ โชติธรรมาภรณ์|26 ม.ค. 2569

ปัจจุบันสวนสุนันทาเหลือตำหนักอยู่เพียง 6 ตำหนัก จาก 13 ตำหนักที่เคยมีอยู่ ตำหนักที่มีอยู่ก็ทรุดโทรมลงตามกาลเวลา ได้รับการปรับปรุงมาอย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลา ซึ่งในตำหนัก 5 ตำหนักจะมีลักษณะคล้ายกันมาก

ผศ. วีระ โชติธรรมาภรณ์|19 ม.ค. 2569

สวนสุนันทาสถานที่แห่งนี้เคยเป็นสถานที่งดงาม เป็นชุมชนของผู้สูงศักดิ์ฝ่ายใน ถูกทอดทิ้งร้างราขาดคนดูแลและการทำนุบำรุง ถูกทิ้งให้นิ่งสงบแบบไร้ผู้คน จากสวนป่าที่เคยร่มรื่นกลับกลายเป็นป่าที่รกร้าง ตำหนักต่าง ๆ ที่เคยมีชีวิตชีวาก็ทรุดโทรมลง สัตว์ต่าง ๆ ก็เข้ามาอาศัยยึดครองอยู่ตั้งแต่ปีเปลี่ยนแปลงการปกครอง ๒๔๗๕ จวบปี พ.ศ. ๒๔๗๙ กระทรวงธรรมการได้รับมอบสวนสุนันทาแห่งนี้เพื่อปรับปรุงเป็นสถาบันการศึกษาของกุลสตรี

ผศ.วีระ โชติธรรมาภรณ์|12 ม.ค. 2569

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2454 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้สร้างองค์พระที่นั่งและตำหนักต่าง ๆ ในสวนสุนันทา รวม 32 ตำหนัก แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2462 ซึ่งใช้ระยะเวลาก่อสร้างรวม 9 ปี

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ วีระ โชติธรรมาภรณ์|5 ม.ค. 2569

“สวนสุนันทา” นามแห่งนี้เป็นสถานที่ที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว เสน่ห์ที่มิได้เกิดจากเพียงความสงบร่มรื่น อาคารตำหนักอันสวยงามหรือกำแพงสีแดงโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่โดยรอบ คอยต้อนรับผู้มาเยือน หากแต่เกิดจากร่องรอยของเวลาและลมหายใจของผู้คนที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในพื้นที่แห่งนี้มาอย่างยาวนาน