รศ.ดร.ภูสิทธ์ ภูคำชะโนด|1 มิ.ย. 2569

เมื่อปัญหาปากท้องของคนเมืองใน ชุมชนวัดสวัสดิ์วารีสีมาราม เขตดุสิต ถูกแก้ไขด้วยการเปลี่ยน "ชุมชน" ให้เป็น "ห้องปฏิบัติการสังคม (Social Lab)" งานวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) ชิ้นนี้จึงไม่ใช่แค่รายงานบนหิ้ง แต่คือกลไกที่มีชีวิตที่สร้างการเปลี่ยนแปลงได้จริง! บทความนี้จะพาคุณไปเจาะลึกการผสานพลังครั้งสำคัญระหว่าง วิศวกรรมสังคม (Social Engineering) และ กระบวนการคิดเชิงออกแบบ (Design Thinking) ภายใต้ร่มเงาของหลัก "อริยสัจ 4" และแนวคิด "เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา" เพื่อยกระดับศักยภาพทุนมนุษย์และสร้างรายได้เสริมให้แก่ครัวเรือนผู้มีรายได้น้อยอย่างเป็นรูปธรรม

อาจารย์ เสาวลักษณ์ แก้วมี|25 พ.ค. 2569

นับได้ว่าเป็นประสบการณ์ที่ทรงคุณค่าอย่างยิ่งในฐานะนักวิจัยมือใหม่ที่มีประสบการณ์ภาคสนามไม่มากนัก แต่โดยส่วนตัวของข้าพเจ้าแล้ว ผลจากการลงมือศึกษาวิจัยเพื่อสร้างองค์ความรู้ในสิ่งที่ตัวเองสนใจและนำไปสู่การเรียนการสอน ถือได้ว่าผลที่ออกมา “ทรงคุณค่า” ต่อการเป็นอาจารย์ และก้าวแรกในฐานะนักวิจัยเป็นอย่างยิ่ง เป็นก้าวเล็ก ๆ ก้าวแรกที่ข้าพเจ้าหวังว่าจะเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่ในวันข้างหน้า...

ผศ. เศรษฐพงศ์ เหล่าจันทร์|18 พ.ค. 2569

“ซีเนียร์โปรเจกต์ของนักศึกษาปริญญาตรี มรภ.สวนสุนันทาในวันนั้น ไม่ได้เป็นผลงานที่ทำไปเพียงเพื่อจบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นให้คนคนหนึ่งก้าวเข้าสู่เส้นทางอาจารย์” ประโยคนี้อธิบายเส้นทางของ "ผู้ช่วยศาสตราจารย์ เศรษฐพงศ์ เหล่าจันทร์" ได้เป็นอย่างดี จากศิษย์เก่าสาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ วิทยาลัยสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา สู่บทบาทอาจารย์ประจำสาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์และการส่งเสริมสุขภาพ และนักวิจัยรุ่นใหม่ที่มีผลงานตีพิมพ์ระดับนานาชาติในฐานข้อมูล Scopus จำนวน 52 เรื่อง

ดร. สุวดี โชคชัยสิริ|11 พ.ค. 2569

เมื่อพูดถึง “กัญชา” หลายคนอาจนึกถึงพืชที่ถูกตีตราและเป็นประเด็นถกเถียงในสังคมมาอย่างยาวนาน โดยเฉพาะภาพจำในฐานะพืชที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติดและการใช้ในทางที่ผิด... แต่ในอีกด้านหนึ่ง กัญชาเป็นพืชสมุนไพรที่อยู่ในตำรับยาไทยมาอย่างยาวนาน ถูกใช้ร่วมกับสมุนไพรชนิดอื่นเพื่อบรรเทาอาการบางประการ ช่วยในการนอนหลับ บรรเทาความเจ็บปวด เจริญอาหาร และฟื้นฟูสมดุลของร่างกายตามแนวคิดการแพทย์แผนไทย คำถามสำคัญจึงไม่ใช่เพียงว่า “กัญชาดีหรือไม่ดี” แต่คำถามที่สำคัญกว่านั้นคือ “เรารู้จักกัญชาและสมุนไพรไทยลึกซึ้งพอแล้วหรือยัง”?

รศ.ดร. ธนวัฒน์ ชัยพงศ์พัชรา|4 พ.ค. 2569

ยุงเป็นแมลงขนาดเล็กที่มีความสำคัญทางการแพทย์และสาธารณสุขระดับโลก เป็นพาหะนำโรคทั้งไข้เลือดออก มาลาเรีย ชิคุนกุนยา ไข้สมองอักเสบเจอี ไข้ซิก้า และอีกหลายโรคที่ทำให้เกิดการสูญเสียจำนวนมากทุกปี มีคำถามหนึ่งที่ดูเหมือนง่าย “ยุงตัวนี้… ชื่ออะไร?” หลายคนอาจตอบว่า “ก็ยุงไง” แต่สำหรับนักวิทยาศาสตร์ คำถามนี้ไม่ง่ายเลย เพราะในโลกนี้มียุงมากกว่า 3,600 ชนิด แค่ในประเทศไทยเพียงประเทศเดียว ก็มีรายงานมากกว่า 400 ชนิด

ดร.สุวิทย์ คงสงค์|27 เม.ย. 2569

จากประสบการณ์การทำงานวิจัยด้านสังคมวิทยาและการพัฒนาสังคมมาอย่างยาวนาน ผมค้นพบความจริงประการหนึ่งว่า “งานวิจัยที่ทรงพลังที่สุด คือการทำงานวิจัยที่สามารถเชื่อมโยงบริบทอันเข้มแข็งของท้องถิ่นเข้ากับเป้าหมายระดับโลกได้เสมอ” วันนี้ผมจึงอยากพาท่านไปสำรวจการเดินทางของ “ทุนทางสังคมและวัฒนธรรม” ของไทยเรา ว่ากลายเป็นกุญแจสำคัญที่โลกกำลังโหยหาได้อย่างไร และเราในฐานะนักวิจัยจะ “ปลดล็อค” ศักยภาพนี้ออกมาได้อย่างไร

ดร.สุวิทย์ คงสงค์|20 เม.ย. 2569

วันนี้อาจารย์ ดร.สุวิทย์ คงสงค์จะมาขยายความถึง “เคล็ดลับ” อีกประการหนึ่งที่เป็นแก่นแท้และเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญที่ทำให้งานวิจัยสายสังคมศาสตร์ของเรามีความโดดเด่น ทรงพลัง และสามารถสร้างแรงสั่นสะเทือนในระดับนโยบายได้ ปัจจัยที่ว่านั้น คือการ “กล้าหยิบยกประเด็นปัญหาที่รุนแรงและท้าทาย” หรือที่ท่านมักจะเรียกว่า “Hot Issue” มาเป็นโจทย์วิจัย

ดร.สุวิทย์ คงสงค์|13 เม.ย. 2569

ในโลกของการวิจัยระดับประเทศ ปฏิเสธไม่ได้เลยครับว่าโครงสร้างการพิจารณาทุนวิจัยส่วนใหญ่มักถูกกำหนดโดยแนวคิดของสายวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์หรือวิทยาศาสตร์ประยุกต์ งานวิจัยเชิงปริมาณที่เต็มไปด้วยตัวเลขมักถูกมองว่าเป็นรูปธรรมและได้รับการยอมรับมากกว่า ในขณะที่งานวิจัยด้านสังคมศาสตร์กลับมัก ถูกมองว่าเป็นเรื่องนามธรรม จับต้องได้ยาก และหลายครั้งก็ไม่ค่อยได้รับความเชื่อถือเท่าที่ควร ไม่ว่าจะเป็นในระดับประเทศหรือระดับสากล สิ่งเหล่านี้ทำให้การแข่งขันเพื่อขอรับทุนวิจัยขนาดใหญ่กลายเป็นกำแพงที่สูงชันและท้าทายสำหรับเราอย่างมาก คำถามสำคัญที่มักดังก้องอยู่ในใจของเราเสมอก็คือ “เราจะปลดล็อคตัวเองอย่างไร เพื่อให้ได้รับการยอมรับและสามารถเข้าถึงแหล่งทุนวิจัยขนาดใหญ่ระดับสิบล้านบาทได้”

พิณธาราภรณ์ พรหมพันธกรณ์|6 เม.ย. 2569

มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ถือได้ว่ามีการเติบโตแบบก้าวกระโดดด้านภารกิจ “การวิจัย” นับจากจุดเริ่มต้นของพัฒนาการจากเครือข่ายงานวิจัยในกลุ่มราชภัฏเมื่อครั้งยังมีสถานะเป็น “สถาบัน” จนกระทั่งยกฐานะมาเป็นมหาวิทยาลัย สวนสุนันทาก้าวขึ้นมามีผลงานทัดเทียมมหาวิทยาลัยชั้นนำของรัฐ ในขณะที่หากจะเทียบเคียงกับมหาวิทยาลัยราชภัฏด้วยกัน ต้องถือว่า “สวนสุนันทา” อยู่แถวหน้าสุด โดยประเมินกันที่ตัวชี้วัดด้านงบประมาณที่ได้รับจากทุกแหล่งทุนทั้งภาครัฐและเอกชน รวมทั้งผลงานการเผยแพร่งานวิจัยในรูปแบบของตีพิมพ์บทความวิจัยในวารสารระดับนานาชาติ รวมทั้งการนำเสนอในการประชุมวิชาการในวาระต่างๆ