การก้าวสู่เวทีประชุมวิชาการระดับนานาชาติในยุคปัจจุบัน เป็นมากกว่าแค่การขึ้นไปนำเสนอผลงานบนเวทีหรือการฝึกฝนทักษะภาษาอังกฤษ แต่สิ่งนี้คือ “โอกาสทองเชิงกลยุทธ์” ในการเปิดประตูสร้าง connection ระดับโลก
และการเลือกเวทีที่สามารถยกระดับศักยภาพงานวิจัยไทยให้ก้าวข้ามกรอบเดิมๆ พลิกโฉมวงการงานวิจัยทิ้งไว้บนหิ้ง เพื่อขับเคลื่อนให้ทุกการเดินทางของนักวิจัยเกิดประสิทธิภาพสูงสุดและสร้างผลลัพธ์ที่จับต้องได้อย่างแท้จริงบนเวทีสากล
ภายใต้วิสัยทัศน์และกลยุทธ์ของ ผศ.ดร.ชญานันท์ เกิดพิทักษ์ ผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายเผยแพร่ผลงานวิชาการและงานวิจัย ผู้เป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญในการยกระดับงานวิจัยของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
เปิดประตูสู่มุมมองใหม่ เมื่อ "Connection" ระดับโลก มีมูลค่าสูงกว่าบทความในหน้ากระดาษ
สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าการได้ไปยืนพูดภาษาอังกฤษต่อหน้าที่ประชุม คือ "Connection" หรือเครือข่ายความสัมพันธ์ที่จะเกิดขึ้นตลอดการจัดงาน โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ดูเหมือนเป็นทางการน้อยที่สุด ไม่ว่าจะเป็นช่วงพักเบรกจิบกาแฟ (Coffee Break) ช่วงรับประทานอาหารกลางวัน (Lunch Break) งานเลี้ยงต้อนรับ (Welcome Drink) หรือแม้กระทั่งกิจกรรมดูงานนอกสถานที่ (Study Tour หรือ Field Trip) จังหวะเวลาเหล่านี้ล้วนเป็นโอกาสทองในการสร้าง connection ชั้นเลิศอย่างมืออาชีพ
เมื่อมีโอกาสก้าวไปสู่เวทีระดับนี้แล้ว อย่าจมอยู่แต่กับกลุ่มเพื่อนหรือเพื่อนร่วมสถาบันที่ไปด้วยกัน พยายามรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปทักทายผู้คนหลากหลายสัญชาติ แลกเปลี่ยนนามบัตรหรือช่องทาง LinkedIn และที่สำคัญที่สุดคือการส่งอีเมลไปขอบคุณหรือสานสัมพันธ์ต่อหลังจบงาน เพื่อรักษามิตรภาพทางวิชาการนั้นไม่ให้เลือนหายไป สิ่งนี้มีมูลค่าสูงกว่าตัวบทความในหน้ากระดาษ
สิ่งสำคัญที่ได้จากการเปิดประตูสู่เครือข่ายวิชาการระดับนานาชาติภายใต้การผลักดันของมหาวิทยาลัยนี้ จะนำพานักวิจัยและองค์กรก้าวไปสู่เครือข่ายสากล ผลลัพธ์แห่งความสำเร็จอันทรงคุณค่าใน 4 มิติหลัก
การสร้างเครือข่ายวิชาการ (Academic Networking) เปลี่ยนจาก "ชื่อผู้แต่ง" ที่เราเคยเห็นแค่ในวารสารระดับโลก ให้กลายมาเป็น "คู่สนทนา" ที่นั่งแลกเปลี่ยนความคิดเห็น (Exchange of Ideas) ทำให้ได้รู้เทรนด์โลกและวิธีแก้ปัญหาที่ล้ำสมัย ยิ่งไปกว่านั้น การพูดคุยสั้น ๆ ในงานอาจนำไปสู่การเป็นผู้เขียนร่วม (Co-author) ในบทความฉบับถัดไป ซึ่งช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือและขยายชื่อเสียงให้งานวิจัยของคณะเราเป็นที่ยอมรับยิ่งขึ้น
การทำข้อตกลงความร่วมมือระดับองค์กร (MOU/MOA) งานประชุมนานาชาติเป็นสปริงบอร์ดที่ดีที่สุดในการจับคู่พันธมิตร (Institutional Links) เพื่อทำบันทึกข้อตกลงความร่วมมือ (MOU) ในการแลกเปลี่ยนนักศึกษาและบุคลากร รวมถึงการพัฒนาไปสู่การจัดตั้งศูนย์วิจัยร่วมกัน (Joint Research Center) หรือการคว้าทุนวิจัยข้ามชาติ (International Grants) ที่มักต้องการพาร์ทเนอร์ที่แข็งแกร่งจากหลายประเทศ
การสร้างชื่อเสียงและ "Personal Brand" การสร้าง Visibility บนเวทีโลกไม่ใช่เรื่องของความโด่งดังในเชิงบันเทิง แต่มันคือการสร้าง "Peer Recognition" หรือการยอมรับในหมู่เพื่อนร่วมวิชาชีพ เมื่อไอเดียของเราถูกนำเสนอออกไปบ่อยครั้ง โอกาสที่จะได้รับเชิญไปเป็นผู้ประเมินบทความ (Reviewer) หรือผู้บรรยาย (Keynote Speaker) ในงานระดับโลกก็จะตามมา นอกจากนี้ เวลาที่ต้องสมัครงานหรือขอทุนวิจัยระดับสากล การมีศาสตราจารย์ต่างชาติชื่อดังช่วยเขียนจดหมายรับรอง (Recommendation Letter) ให้ จะสร้างความได้เปรียบและมีน้ำหนักสูงมาก
การต่อยอดกิจกรรมสู่การพัฒนาที่จับต้องได้ (Spin-off Activities) ความสนุกของคอนเนกชันสามารถแตกแขนงไปได้ไกล เช่น การเชิญเครือข่ายมาเป็นอาจารย์พิเศษ (Visiting Professor) การร่วมมือกันเปิดวารสารฉบับพิเศษ (Special Issue Editor) ในหัวข้อที่กำลังมาแรง หรือแม้กระทั่งการเปิดช่องทางให้นักศึกษาในความดูแลได้มีโอกาสไปฝึกงานหรือทำวิจัยระยะสั้น (Study Abroad/Internship) ในห้องแล็บชั้นนำของมหาวิทยาลัยต่างประเทศ
เลือกเวทีให้เฉียบคม ถอดรหัส Global Rankings งานไหนคือตัวจริงระดับสากล? ขับเคลื่อนศักยภาพนักวิจัยไทย ก้าวต่อไปของ มรภ.สวนสุนันทา
เพื่อให้การเดินทางไปร่วมประชุมเกิดประสิทธิภาพสูงสุด ผศ.ดร.ชญานันท์ ได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการพิจารณา "ระดับของงานประชุม" ซึ่งวัดจากความเข้มข้นของคุณภาพบทความและการยอมรับในระดับสากล โดยแบ่งออกเป็น 2 เกณฑ์หลักที่นักวิจัยควรรู้
- เกณฑ์ สป.อว. (ประเทศไทย) สำหรับการันตีคุณภาพเพื่อใช้ขอจบการศึกษาหรือทำผลงานทางวิชาการ งานนั้นจะต้องมีคณะกรรมการจัดงานและผู้ประเมินบทความ (Peer Reviewers) ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศอย่างน้อยร้อยละ 25 และต้องมีบทความที่มาจากต่างประเทศอย่างน้อย 3 ประเทศ รวมกันไม่น้อยกว่าร้อยละ 25 ของบทความทั้งหมด
- เกณฑ์มาตรฐานสากล (Global Rankings) ในสายเทคโนโลยีและวิศวกรรมศาสตร์ จะมีการจัดอันดับ Tier ที่เข้มงวดมาก เช่น CORE Ranking ที่แบ่งงานประชุมเป็น 4 ระดับ คือ ระดับ A (Flagship)* ซึ่งเป็นงานท็อปของโลกที่มีอัตราการรับบทความ (Acceptance Rate) ต่ำกว่า 15-20% ตามมาด้วย ระดับ A (Excellent), ระดับ B (Good) และ ระดับ C (Standard) โดยพิจารณาควบคู่กับดัชนีชี้วัดอย่าง H-5 Index ของ Google Scholar เพื่อดูความถี่ในการถูกนำไปอ้างอิง
สรุปภาพรวมความแตกต่างตามความน่าเชื่อถือ เราสามารถจัดกลุ่มได้ดังนี้
การมองการณ์ไกลและการจัดการเชิงกลยุทธ์ด้านงานวิจัยภายใต้การนำของ ผศ.ดร.ชญานันท์ เกิดพิทักษ์ สะท้อนให้เห็นอย่างเด่นชัดว่า
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาไม่ได้มุ่งเน้นเพียงแค่การผลิตงานวิจัยให้อยู่บนหิ้งหรือจบลงแค่ในกระดาษ แต่เรากำลังสร้าง "Academic Citizens" ที่พร้อมจะก้าวไปยืนแถวหน้าบนเวทีโลกอย่างสง่างามและเปี่ยมด้วยศักยภาพที่แท้จริง
