สำหรับนักศึกษาชั้นปีหนึ่ง มันอาจเป็นเพียงต้นไม้ต้นหนึ่งในมหาวิทยาลัย
สำหรับศิษย์เก่า มันอาจเป็นฉากหลังของรูปวันรับปริญญา
แต่สำหรับสวนสุนันทา "แก้วเจ้าจอม" คือ ความทรงจำที่ยังมีชีวิต
เรื่องราวของดอกไม้ต้นนี้ เริ่มต้นไกลออกไปกว่ารั้วมหาวิทยาลัย และย้อนเวลากลับไปกว่าหนึ่งร้อยปี
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งเสด็จประพาสเกาะชวา พระองค์ทอดพระเนตรเห็นไม้ดอกชนิดหนึ่งที่มีสีสันงดงามและไม่คุ้นตา จึงโปรดให้นำพันธุ์กลับมายังประเทศไทย ก่อนจะนำมาปลูกไว้ในพระราชอุทยานสวนสุนันทา ในเวลานั้น ไม่มีใครรู้เลยว่า ต้นไม้เล็ก ๆ ที่เดินทางข้ามทะเลมาจากต่างแดน จะกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญของสถาบันการศึกษาในอีกกว่าศตวรรษต่อมา และต้นไม้ต้นนั้นชื่อว่า "แก้วเจ้าจอม"
กาลเวลาผ่านไป วังสวนสุนันทาเปลี่ยนบทบาทจากเขตพระราชฐานมาเป็นสถานศึกษา อาคารหลายหลังถูกสร้างขึ้น ผู้คนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนเข้ามาเป็นนักศึกษา เป็นอาจารย์ เป็นบุคลากร รุ่นแล้วรุ่นเล่า
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ต้นแก้วเจ้าจอมยังยืนต้นอยู่บนผืนดินผืนเดิม
ทุกปีมันผลิดอกในช่วงเวลาเดิม ราวกับกำลังบอกว่า
แม้เมืองจะเปลี่ยน แม้ผู้คนจะเปลี่ยน แต่ความทรงจำบางอย่างยังคงหยั่งรากอยู่ที่นี่...
บางคนอาจสงสัยว่า เหตุใดมหาวิทยาลัยจึงเลือก "แก้วเจ้าจอม" เป็นดอกไม้ประจำสถาบัน?
คำตอบอาจไม่ใช่เพียงเพราะความงาม แต่เพราะดอกไม้ต้นนี้เป็นเสมือนสะพานที่เชื่อมอดีตกับปัจจุบัน ทุกกลีบดอกทำให้เรานึกถึงพระราชประวัติของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นึกถึงวังสวนสุนันทา และนึกถึงจุดเริ่มต้นของสถานที่ซึ่งต่อมาได้เติบโตเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
