การกลับมาอีกครั้งของตำนานอมตะในรูปแบบ "นางพญางูขาว The Musical" ไม่ใช่แค่การแสดงละครเวทีทั่วไป แต่ยังเปี่ยมไปด้วยแรงปรารถนาของกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่ปฏิเสธการเดินบนเส้นทางเดิมๆ เลือกที่จะก้าวออกจากพื้นที่ปลอดภัย (Comfort Zone) เพื่อท้าทายขีดจำกัดของตัวเอง
เบื้องหลังความงดงามบนเวทีที่ผู้ชมจะได้สัมผัส คือหยาดเหงื่อ ความตั้งใจ และบททดสอบการเป็น "ผู้ประกอบการสร้างสรรค์" มืออาชีพ ของ 3 ผู้ขับเคลื่อนหลักโปรดักชันนี้ ได้แก่ เพลง - พิชชาอร สุขสำราญ (ผู้กำกับการแสดง), เพลิน - ยุพชาติ ชัยเพชร (ผู้อำนวยการผลิต) และ พี - ระพี ช่างไทย (โปรดิวเซอร์ฝ่าย PR/Promote) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาศิลปะการแสดง ศิลปะการละครและความเป็นผู้ประกอบการสร้างสรรค์
จุดเริ่มต้นจาก "แพสชัน" สู่บ้านหลังใหญ่ของการเล่าเรื่องด้วยเสียงเพลง
การตัดสินใจเลือกทำมิวสิเคิลไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะความชอบ แต่ต้องการก้าวข้ามขีดจำกัด โดยปกติแล้วการเรียนในสาขาการละครส่วนใหญ่จะเน้นการฝึกฝนบทพูดเป็นหลัก แต่ประสบการณ์จากการได้เข้าไปช่วยงานรุ่นพี่ในละครเวทีเรื่อง มอม The Musical ได้กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่เปิดประตูบานใหม่ให้กับ เพลง (ผู้กำกับ) เมื่อถึงเวลาต้องทำธีสิสจริง ความฝันของกลุ่มเพื่อนที่อยากทำละครเพลงจึงจุดประกายขึ้น
โปรดักชันนี้เป็นจุดศูนย์รวมของคนที่มี Passion ในการร้องเพลง และอยากทำละครเวทีเข้ามารวมกัน
ให้ที่นี่เป็นเหมือนบ้านหลังหนึ่งที่เปิดโอกาสให้น้องๆ ในสาขาได้ปล่อยของและแสดงความสามารถพิเศษอย่างเต็มที่
ในขณะที่ เพลิน (ผู้อำนวยการผลิต) เสริมว่า ตัวเธอเองมีความหลงใหลในละครที่ดำเนินเรื่องด้วยเพลงอยู่แล้ว เมื่อเคมีของทีมตรงกัน การรวมตัวสร้างสรรค์ผลงานจึงเริ่มต้นขึ้น และแม้ว่า พี (โปรดิวเซอร์ฝ่าย PR) จะก้าวเข้ามาผสานทีมในภายหลังเนื่องจากโปรเจกต์เดิมพับลง แต่เขากลับพบว่าเสน่ห์ของมิวสิเคิลมีพลังอิมแพกต์ต่ออารมณ์ความรู้สึกสูง และในมุมมองการตลาด มันคือผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรมที่มีศักยภาพในการขายและเข้าถึงผู้ชมได้เป็นอย่างดี
ความพิเศษของ "นางพญางูขาว The Musical" ในรอบทศวรรษนี้ ไม่ใช่แค่การนำของเดิมมารีรัน แต่คือการตีความและปรับเปลี่ยนบทละครใหม่ทั้งหมด จากเดิมที่เป็นรูปแบบ Sung-through (การเล่าเรื่องด้วยการร้องเพลงทั้งหมดโดยไม่มีบทพูด) มาสู่การสร้างโครงเรื่องซ้อนโครงเรื่อง (Framing Narrative) ที่ใช้ตัวละคร "ปู่และหลาน" คู่หนึ่งเป็นผู้พาผู้ชมเดินทางย้อนเวลา
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นบน ภูเขาเอ๋อเหมยซาน ในยุคปัจจุบัน...
เมื่อเด็กสาวสังเกตเห็นเงาร่างปริศนาคล้ายงูขาวและงูเขียว จึงเอ่ยถามผู้เป็นปู่ จนนำไปสู่การเปิดบันทึกตำนานความรักอมตะในอดีต
ซูจิน (ไป๋ซู่เจิน) และ ชินชิน (เสี่ยวชิง) สองปีศาจงูที่บำเพ็ญเพียรจนแปลงกายเป็นมนุษย์
เมื่อซูจินได้พบกับ ซือเซียน (ซู่เซียน) ชายหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยเมตตา สายสัมพันธ์อันลึกซึ้งจึงก่อตัวเป็นความรัก
ทว่าความรักระหว่างมนุษย์กับปีศาจกลับต้องเผชิญกับอคติ กฎแห่งสวรรค์ และการขัดขวางจาก ฟาไห่ พระผู้ยึดมั่นในกรอบศีลธรรม
จนนำไปสู่ความขัดแย้ง การเสียสละ และการพลัดพราก
ตลอดการดำเนินเรื่อง ปู่และหลานจะไม่เพียงทำหน้าที่เชื่อมโยงอดีตกับปัจจุบันเข้าด้วยกัน แต่ยังเป็นตัวแทนในการตั้งคำถามสำคัญต่อผู้ชม ถึงความหมายของความรัก ความเมตตา และเส้นแบ่งระหว่างความดี ความชั่ว รวมถึง "อคติ" ที่มนุษย์มีต่อผู้คนที่แตกต่างจากตนเอง
การเนรมิตโปรดักชันขนาดใหญ่ย่อมไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทีมงานต้องเผชิญกับความท้าทายในทุกมิติ
• วิกฤตการแคสติ้งและเทคนิคการใช้เสียง : ด้วยจำนวนนักศึกษาชั้นปีที่ 4 ในทีมตอนแรกเหลือเพียงไม่กี่คน ขณะที่บทละครมีตัวละครหลักถึง 8 ตัว
ทีมงานจึงต้องจัดประชุมและเปิดแคสติ้งอย่างเข้มข้น ที่สำคัญ ละครเพลงเรื่องนี้ใช้นักแสดงเสียงธรรมดาไม่ได้
โดยเฉพาะตัวละครหลักอย่างไป๋ซู่เจินและเสี่ยวชิง ที่ต้องใช้เทคนิคการร้องเสียงสูงระดับ Soprano และใช้พลังเสียงมหาศาล
• การลงลึกรายละเอียดทางประวัติศาสตร์ : เนื่องจากเป็นละครย้อนยุคสไตล์จีนโบราณ ทีมดีไซน์ต้องทำการรีเสิร์ชข้อมูลอย่างหนักหน่วง ไม่ใช่แค่ความรู้พื้นฐาน
แต่ต้องเจาะลึกไปถึงบริบทสังคม เครื่องแต่งกาย และวิถีชีวิตใน คริสต์ศักราช 1127 เพื่อความสมจริงที่สุด
• การบริหารจัดการคนและงบประมาณ :
เพลิน ในฐานะผู้อำนวยการผลิต ต้องดูแลทีมงานและนักแสดงรวมกว่า 80 ถึง 100 ชีวิต เธอไม่ได้มองว่านี่เป็นเพียงงานส่งอาจารย์
แต่มองว่ามันคือ "การจัดอีเวนต์มืออาชีพ" ที่ต้องบริหารงบประมาณให้สมดุล ควบคุมทิศทางงานให้สมบูรณ์แบบ
และวางแผนให้การลงทุนครั้งนี้คุ้มค่าและเกิดผลตอบแทนคืนทุนมากที่สุด
• กลยุทธ์การตลาดและการสื่อสาร :
พี (โปรดิวเซอร์ฝ่าย PR) ต้องปรับเปลี่ยนวิธีคิดจากการโปรโมตละครคอมเมดี้มาสู่ละครดราม่าเข้มข้น
โดยมีการแบ่งทาร์เก็ตการประชาสัมพันธ์ในแต่ละแพลตฟอร์มอย่างชัดเจน เช่น TikTok เน้นสร้างคอนเทนต์เข้าถึงคนทุกวัยเพื่อความบันเทิง,
Facebook เน้นเจาะกลุ่มผู้ใหญ่ที่มีกำลังซื้อบัตร และ Instagram เน้นการสร้าง Engagement กับกลุ่มวัยรุ่นและคนรุ่นใหม่
แม้จะเป็นผลงานของนักศึกษา แต่ทุกองค์ประกอบใน "นางพญางูขาว The Musical" ถูกรังสรรค์ขึ้นด้วยมาตรฐานเทียบเท่าโปรดักชันระดับมืออาชีพ
ไม่ว่าจะเป็นระบบเครื่องเสียง Isomax เสื้อผ้า หน้า ผม ฉาก และพร็อพที่จัดเต็มในทุกรายละเอียด
ละครเวทีมิวสิเคิลของสาขาไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ (จัดขึ้นเพียงปีเว้นปี) นี่จึงเป็นโอกาสสำคัญที่ผู้ชมจะได้มาร่วมสัมผัสพลังแห่งความตั้งใจ รอยยิ้ม และน้ำตา
ผ่านเสียงร้องและอารมณ์ของตัวละครที่ถ่ายทอดโดยทีมงานและนักศึกษาผู้มีแพสชันเต็มเปี่ยม
มาร่วมเป็นกำลังใจและสัมผัสความอลังการของตำนานความรักอมตะ "นางพญางูขาว The Musical"
ศักยภาพและไฟแห่งความสร้างสรรค์ของเด็กละครเวทีรุ่นใหม่นั้น... ก้าวไกลไปไกลเกินกว่าคำว่านักศึกษาอย่างแน่นอน
