สวนสุนันทาสถานที่แห่งนี้เคยเป็นสถานที่งดงาม เป็นชุมชนของผู้สูงศักดิ์ฝ่ายใน ถูกทอดทิ้งร้างราขาดคนดูแลและการทำนุบำรุง ถูกทิ้งให้นิ่งสงบแบบไร้ผู้คน จากสวนป่าที่เคยร่มรื่นกลับกลายเป็นป่าที่รกร้าง ตำหนักต่าง ๆ ที่เคยมีชีวิตชีวาก็ทรุดโทรมลง สัตว์ต่าง ๆ ก็เข้ามาอาศัยยึดครองอยู่ตั้งแต่ปีเปลี่ยนแปลงการปกครอง ๒๔๗๕ จวบปี พ.ศ. ๒๔๗๙ กระทรวงธรรมการได้รับมอบสวนสุนันทาแห่งนี้เพื่อปรับปรุงเป็นสถาบันการศึกษาของกุลสตรี
วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัยก็ได้เปิดการเรียนการสอนขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งมีการจัดการเรียนการสอนในระดับประถม มัธยม และเตรียมอุดมศึกษา และโดยมีอาจารย์นิลรัตน์ บรรณสิทธิ์วรสาสน์ เป็นอาจารย์ใหญ่
โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัยเมื่อแรกเปิดมีนักเรียน 6 ระดับการศึกษา ได้แก่ ระดับประถม (ป.1 – ป.4) มัธยม (ม.1 – ม.6) มัธยมสามัญ (ม.7 – ม.8) มัธยม(เลขานุการ เทียบเท่า ม.7 – ม.8) ฝึกหัดครูประกาศนียบัตรประโยคครูประถม (ป.ป.) และฝึกหัดครูประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยม (ป.ม.) การเรียนการสอนในระยะแรกนั้นมีทั้งนักเรียนไป-กลับและนักเรียนประจำ
มีการปรับปรุงตำหนักต่างๆ ในสวนสุนันทาเป็นหอพักสำหรับนักเรียนประจำ ปรับปรุงเป็นห้องเรียน ห้องพยาบาล ได้มีการสร้างอาคาร 1 (อาคารกรรณาภรณ์พิพัฒน์) เป็นอาคารเรียน รวมทั้งดัดแปลงอุโมงค์ใต้เนินพระนางเป็นห้องสมุดชั่วคราว และตั้งเสาธงไว้บนเนินพระนาง
สวนสุนันทากลับมามีชีวิตอีกครั้ง หลังจากที่ได้นิ่งสงบมาระยะหนึ่ง

