“สวนสุนันทา” นามแห่งนี้เป็นสถานที่ที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว เสน่ห์ที่มิได้เกิดจากเพียงความสงบร่มรื่น อาคารตำหนักอันสวยงามหรือกำแพงสีแดงโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่โดยรอบ คอยต้อนรับผู้มาเยือน หากแต่เกิดจากร่องรอยของเวลาและลมหายใจของผู้คนที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในพื้นที่แห่งนี้มาอย่างยาวนาน
แต่ละก้าวที่เดินผ่านจะเต็มไปต้นไม้ใหญ่นานาพันธุ์ที่ขึ้นปกคลุมไปทั่ว ความเงียบสงบที่น่าภิรมย์ของสายน้ำที่ไหลพลิ้วแผ่วไปตามคูคลองภายในที่ลัดเลาะไปในสวนสุนันทา ล้วนทำให้รู้สึกราวกับกำลังก้าวเข้าไปสัมผัสประวัติศาสตร์อันยาวนานที่ยังคงอบอวลอยู่ไม่เสื่อมคลาย
บรรพกาลสวนสุนันทาแห่งนี้ เป็นส่วนหนึ่งของพระราชฐานอันร่มรื่นของพระราชวังสวนดุสิต และพระราชอุทยานสวนป่าของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. ๒๔๕๑ บนเนื้อที่ ๑๒๒ ไร่ ทรงมีพระราชประสงค์ใช้เป็นสถานที่ประทับพระราชอิริยาบถแทนการประพาสนอกพระราชวัง ทรงให้สร้างพระตำหนักแบบ “บ้านนอกในวัง” ภายในพระราชอุทยานสวนสุนันทา รวมทั้งเพื่อเตรียมความพร้อมเป็นสถานที่ประทับและพำนักของพระมเหสี พระสนม เจ้าจอม และพระราชธิดา เมื่อสิ้นรัชกาลพระองค์ และเพื่อเป็นพระราชานุสรณ์แห่งความรักที่มีต่อสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ซึ่งเป็นที่มาของนามสวนสุนันทาแห่งนี้
ด้วยพระราชประสงค์จะให้สวนสุนันทาเป็นอุทยานสวนป่าท้ายพระราชวัง เป็นสวนป่าที่อุดมสมบูรณ์ จึงเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่นานาพันธุ์ เช่น ประดู่ ไทร กร่าง ปีบ โสก ฯลฯ มีไม้ดอกนานาชนิดที่ส่งกลิ่นหอม เช่น ต้นลั่นทม กลิ่นหอมของดอกไม้ตามฤดูกาลที่ลอยเคล้ากับชีวิตของสตรีในวัง ที่ใช้เวลาท่ามกลางความเงียบสงบแห่งธรรมชาติ ต้นแก้วเจ้าจอมที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงให้นำมาปลูกในสวนสุนันทา ก็ยังยืนต้นสง่างามส่งกลิ่นหอมอย่างไม่รู้คลาย
แก้วเจ้าจอมต้นนี้ได้เป็นต้นไม้สัญลักษณ์ของสถานศึกษานามว่าสวนสุนันทา
