logo
นายปรเมธ รันระนา (อลิสา ใจเพ็ชร์)
9 มีนาคม 2569

จากเวทีแรกสู่มงกุฎแห่งความพยายาม เรื่องเล่าของ “ออโต้ – ปรเมธ รันระนา (อลิสา ใจเพ็ชร์)” SSRU Queen 2026

50201 อ่าน
246 แชร์

ในทุกความสำเร็จ มักมีเรื่องราวของความพยายามซ่อนอยู่เสมอ และสำหรับ “ออโต้” หรือ ปรเมธ รันระนา (อลิสา ใจเพ็ชร์) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 แขนงวิชาศิลปะการละคร สาขาศิลปะการแสดง (ศิลปะการละครและความเป็นผู้ประกอบการสร้างสรรค์) คณะศิลปกรรมศาสตร์ เรื่องราวของเธอคือภาพสะท้อนของความมุ่งมั่น ความรับผิดชอบ และการไม่ยอมแพ้ต่อความฝัน

     ออโต้ เติบโตมาท่ามกลางครอบครัวไทยพุทธธรรมดา ๆ ที่คอยสนับสนุนการเรียนรู้ในทุกช่วงวัย ตั้งแต่โรงเรียนวัดกำแพงในระดับอนุบาลและประถมศึกษา ต่อเนื่องสู่โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย แผนการเรียนอังกฤษ–จีน เส้นทางการศึกษาของเธออาจดูเรียบง่าย แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยความฝันที่ชัดเจน

การแสดงคือพื้นที่ที่เราได้เป็นตัวเองที่สุด

       ประโยคสั้น ๆ ที่ออโต้พูดด้วยแววตาเปล่งประกาย สะท้อนตัวตนของเธอได้ชัดเจนกว่าคำอธิบายใด ๆ

       เหตุผลที่เลือกเรียนศิลปะการแสดง ไม่ได้เกิดจากความบังเอิญ หากเกิดจากความรู้สึกลึก ๆ ว่าเมื่อใดที่เธอได้ยืนอยู่บนเวที เมื่อนั้นเธอได้ปลดปล่อยความคิด ความรู้สึก และเข้าใจผู้คนมากขึ้น การแสดงสำหรับเธอไม่ใช่เพียงศาสตร์แห่งความบันเทิง แต่คือกระบวนการเรียนรู้ชีวิต การฝึกวินัย ความรับผิดชอบ และความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับผู้คน

       ในฐานะนักศึกษาศิลปะการละคร ออโต้มีทักษะด้านการสื่ออารมณ์ การปรับตัวเข้ากับบทบาทที่หลากหลาย และความมั่นใจในการสื่อสารต่อหน้าผู้ชม เธอให้ความสำคัญกับการซ้อม การทำงานเป็นทีม และการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง เพราะเชื่อมั่นว่าทุกโอกาสที่ได้รับคือ “ความไว้วางใจ” และไม่ว่าหน้าที่จะเล็กหรือใหญ่ ล้วนควรทำอย่างเต็มที่ที่สุด

      เบื้องหลังรอยยิ้มและความมั่นใจนั้น ยังมีอีกมุมหนึ่งของออโต้ที่หลายคนอาจไม่เคยเห็น นั่นคือช่วงเวลาเงียบ ๆ กับตัวเองผ่านการดูภาพยนตร์ เธอมองว่าการดูหนังไม่ใช่เพียงความบันเทิง แต่คือการฝึกวิเคราะห์บท การสังเกตแอคติ้ง และเรียนรู้การสร้างตัวละครอย่างลึกซึ้ง ขณะเดียวกัน การออกกำลังกายก็เป็นอีกหนึ่งวินัยที่เธอยึดถือ เพราะเชื่อว่าร่างกายคือ “บ้าน” ที่ต้องดูแลให้แข็งแรง เพื่อรองรับทุกความฝันในอนาคต

       แต่เรื่องราวที่ทำให้ชื่อของออโต้ถูกกล่าวถึงอย่างภาคภูมิใจ คือการคว้าตำแหน่ง SSRU Queen 2026 สำหรับหลายคน มงกุฎอาจเป็นเพียงสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ แต่สำหรับออโต้ มันคือเครื่องหมายของการเดินทางที่เต็มไปด้วยบททดสอบ

      ปีแรกที่เข้าประกวด เธอตกรอบตั้งแต่รอบแรก ความผิดหวังในวันนั้นทำให้เธอเข้าใจว่า ความฝันไม่เคยได้มาง่าย ๆ

      ปีที่สอง เธอผ่านเข้าสู่รอบ 6 คนสุดท้าย เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าเวทีกำลังเปิดโอกาสให้เธอพิสูจน์ตัวเอง

      ปีที่สาม ด้วยความคาดหวังเต็มหัวใจ เธอหยุดอยู่ที่ 5 คนสุดท้าย ความผิดหวังครั้งนั้นหนักหนากว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

แทนที่จะยอมแพ้ เธอกลับเลือกทบทวนตัวเองอย่างจริงจัง ทั้งในฐานะผู้เข้าประกวด และในฐานะคนคนหนึ่ง

       เวทีแห่งนี้สอนให้เธอเข้าใจว่า “การเป็น Queen” ไม่ได้หมายถึงเพียงความสวยหรือความสามารถบนเวที หากแต่คือความแข็งแรงทางความคิด ความรับผิดชอบ และการเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับผู้อื่น เธอจึงเริ่มพัฒนาตัวเองในทุกมิติ ตั้งแต่การเดิน การสื่อสาร การตอบคำถาม ไปจนถึงการปรับมุมมองให้เข้าใจบทบาทของผู้แทนอย่างแท้จริง

       และในที่สุด ปีล่าสุด เธอก็สามารถคว้ามงกุฎมาครองได้สำเร็จ

        วันที่ชื่อของเธอถูกประกาศเป็น SSRU Queen 2026 ไม่ได้เป็นเพียงวินาทีแห่งความดีใจ แต่เป็นวินาทีแห่งการยืนยันว่า ความพยายามไม่เคยทรยศใคร มงกุฎบนศีรษะในวันนั้น เปล่งประกายไม่เท่ากับประกายในสายตาของหญิงสาวที่ผ่านความผิดหวังมาหลายครั้ง แต่ยังเลือกจะลุกขึ้นสู้เสมอ

        วันนี้ ออโต้ไม่ได้ยืนอยู่บนเวทีในฐานะผู้เข้าแข่งขันอีกต่อไป แต่ยืนอยู่ในฐานะผู้ส่งต่อแรงบันดาลใจ เธอหวังว่าเรื่องราวของตนเองจะเป็นกำลังใจให้รุ่นน้องที่กำลังตามหาความฝัน ได้กล้าเดินต่อ แม้ในวันที่ล้ม

        ความสำเร็จของออโต้ไม่ใช่เพียงความสำเร็จส่วนตัว หากเป็นความภาคภูมิใจของคณะศิลปกรรมศาสตร์ และของทุกคนที่เห็นการเติบโตของเธอจากวันแรกจนถึงวันนี้

จากเด็กสาวที่เคยตกรอบในปีแรก

สู่หญิงสาวที่ยืนอย่างสง่างามพร้อมมงกุฎบนศีรษะ

นายปรเมธ รันระนา (อลิสา ใจเพ็ชร์)

เรียบเรียงโดย

ณัฐวลัญช์ วังนิล

คำค้นหา:Queen, SSRU, ประกวด
แชร์เรื่องนี้: