ผศ. ดร. ภญ.พิมพร ทองเมือง |
สวนสุนันทากับทิศทางของศาสตร์สุขภาพแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. เภสัชกรหญิงพิมพร ทองเมือง รองอธิการบดีวิทยาเขตสมุทรสงคราม
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาจัดอยู่ในกลุ่มอุดมศึกษา กลุ่ม 5 ที่หมายความถึงสถาบันที่เน้นการผลิตและพัฒนาบุคลากรวิชาชีพและสาขาเฉพาะทาง และสวนสุนันทา จัดวางตนเองว่า จะเป็นผู้นำในการสร้างมืออาชีพในทุกศาสตร์สาขาที่เปิดการเรียนการสอน สำหรับวิทยาเขตสมุทรสงคราม วางกรอบที่จะผลิตบัณฑิตที่ตอบโจทย์ในธุรกิจหรือองค์กรด้านสุขภาพ ด้วยความมั่นใจว่าบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาเขตแห่งนี้จะสามารถประกอบวิชาชีพของตนได้อย่างสมบูรณ์แบบ เริ่มจากการสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตร การผ่านการสอบใบประกอบโรคศิลป์ในศาสตร์ของตนไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 การมีงานทำ 100% เนื่องจากเป็นวิชาชีพขาดแคลนและมีคุณลักษณะที่ครบถ้วนในศาสตร์ของตน
สวนสุนันทากับทิศทางของศาสตร์สุขภาพแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. เภสัชกรหญิงพิมพร ทองเมือง รองอธิการบดีวิทยาเขตสมุทรสงคราม
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาจัดอยู่ในกลุ่มอุดมศึกษา กลุ่ม 5 ที่หมายความถึงสถาบันที่เน้นการผลิตและพัฒนาบุคลากรวิชาชีพและสาขาเฉพาะทาง และสวนสุนันทา จัดวางตนเองว่า จะเป็นผู้นำในการสร้างมืออาชีพในทุกศาสตร์สาขาที่เปิดการเรียนการสอน สำหรับวิทยาเขตสมุทรสงคราม วางกรอบที่จะผลิตบัณฑิตที่ตอบโจทย์ในธุรกิจหรือองค์กรด้านสุขภาพ ด้วยความมั่นใจว่าบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาเขตแห่งนี้จะสามารถประกอบวิชาชีพของตนได้อย่างสมบูรณ์แบบ เริ่มจากการสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตร การผ่านการสอบใบประกอบโรคศิลป์ในศาสตร์ของตนไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 การมีงานทำ 100% เนื่องจากเป็นวิชาชีพขาดแคลนและมีคุณลักษณะที่ครบถ้วนในศาสตร์ของตน

วิทยาการจัดการ ยังไม่เสื่อมมนต์ขลัง “เราต้องเรียนรู้ความฉลาดและปรับตัว”
คณะวิทยาการจัดการ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในยุคที่ยังเป็นสถาบันราชภัฏและเริ่มต้นปรับเปลี่ยนฐานะเป็นมหาวิทยาลัยใหม่ ๆ ได้ชื่อว่าเป็นคณะที่ใหญ่ที่สุด และเป็นเสาหลักที่แข็งแกร่งที่สุดในการค้ำจุนองค์กร แต่เมื่อเวลาผันเปลี่ยนไป อันมีสาเหตุจากความก้าวหน้าด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และสภาวะสังคมเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว วิทยาการจัดการก็ต้องมีการปรับเปลี่ยนตัวเองเช่นเดียวกัน คณะวิทยาการจัดการในวันนี้ มีผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ชุติมา คล้ายสังข์ เป็นคณบดี นอกเหนือจากต้องรับมือกับการเปลี่ยนแปลงภายนอกตามที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว ยังมีการปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่ของมหาวิทยาลัยให้ต้องรับมือด้วยเช่นเดียวกัน
.jpg)
ปฏิวัติวงการเลี้ยงผึ้ง! “บ้านผึ้งอัจฉริยะ–รวงผึ้งเทียม” ผลิตน้ำผึ้งได้
“งานวิจัยต้องไม่จบแค่การตีพิมพ์ แต่ต้องสร้างคุณค่าให้สังคมจริง” คือแนวคิดสำคัญของ ผศ.ดร.กันยพัชร์ ธนกุลวุฒิโรจน์ ผู้ขับเคลื่อนโมเดล “ปลดล็อกงานวิจัย” ที่เปลี่ยนผลงานวิชาการให้ต่อยอดได้ทั้งเชิงพาณิชย์และการพัฒนาชุมชน หัวใจความสำเร็จอยู่ที่ “ทีมวิจัยที่แข็งแกร่ง” บูรณาการข้ามศาสตร์ ผสานผู้เชี่ยวชาญหลายสาขา ทำงานร่วมกับภาคเอกชน หน่วยงานรัฐ และชุมชนตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ เพื่อให้งานวิจัยตอบโจทย์จริง ใช้ได้จริง และสร้างรายได้จริง

เมื่อสวนสุนันทาถูกแบ่งออก
อาณาเขตของสวนสุนันทาในอดีตนั้น ด้านทิศเหนือ จดถนนซางฮี้ (ถนนราชวิถี) ทิศตะวันออก จดถนนดวงดาว (ถนนนครราชสีมา) ทิศตะวันตก จดถนนสามเสน ทิศใต้ จดถนนใบพร (ถนนอู่ทองนอก) มีพื้นที่ทั้งหมด 122 ไร่ เป็นพื้นที่ 4 เหลี่ยม กว้าง 8 เส้น (320 เมตร) ยาว 13 เส้น (520 เมตร) พื้นที่ดังกล่าวมีรั้วกำแพงอิฐขนาดใหญ่ก่อแบบก่ออิฐถือปูนสีแดงล้อมรอบทุกด้าน และมีเสาเป็นระยะ ๆ ห่างช่วงละประมาณ 2.5 เมตร ซึ่งประดับด้วยปูนปั้นรูปดอกไม้ดอกเดียวบริเวณด้านหน้าส่วนบนของทุกเสา กำแพงมีความสูงประมาณ 3.5 เมตร เป็นที่มาของคำว่า “กำแพงแดง” หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 พื้นที่ดังกล่าวถูกทิ้งร้างไว้ จวบจน พ.ศ. 2480

Workspace: สถานที่ทำงานแห่งใหม่ที่ตอบโจทย์คนทำงาน และปลุกพลังความคิดสร้างสรรค์
เมื่อครั้งผู้เขียนทำผลงานทางวิชาการ ซึ่งต้องอาศัยสมาธิ เพื่ออ่านเอกสาร วิเคราะห์ และสังเคราะห์งานต่าง ๆ ผู้เขียนมักคิดเสมอว่า สถานที่ที่เหมาะสมที่สุดต้องเป็นสถานที่ที่มีความเงียบ เพื่อจะได้อยู่กับตัวเองอย่างเต็มที่ เมื่อเกิดความคิดเช่นนี้ผู้เขียนจึงเลือกทำผลงานทางวิชาการที่ห้องทำงานและที่บ้าน แต่ปรากฏว่าสถานที่เหล่านี้ไม่ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้เขียนเลยแม้แต่น้อย ผู้เขียนจึงกลับมาคิดทบทวนว่า แล้วสถานที่ไหนถึงจะเหมาะกับการทำผลงานทางวิชาการของตัวเอง ด้วยความที่ผู้เขียนชื่นชอบการดื่มชา กาแฟ และมัทฉะ ทำให้เกิดความคิดที่จะไปนั่งร้านกาแฟเพื่อทำผลงานทางวิชาการ ซึ่งตอนแรกไม่คิดว่าบรรยากาศที่เต็มไปด้วยผู้คนที่หลากหลาย ความวุ่นวาย เสียงพูดคุย กิจกรรมที่เยอะแยะมากมายของผู้คนภายในร้านกาแฟ จะทำให้สร้างสรรค์ผลงานทางวิชาการได้ แต่ด้วยความที่อยากทดลองจึงได้หอบอุปกรณ์พร้อมทั้งเอกสารต่าง ๆ ไปที่ร้านกาแฟ ทำให้พบความจริงที่ว่า ร้านกาแฟเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดในการสร้างสรรค์ผลงานทางวิชาการของผู้เขียน

จาก นางนาก ถึง พี่มาก..พระโขนง: อ่านพี่มากแม่นากจาก “บาดแผล”
ตำนาน “แม่นากพระโขนง” ได้รับความสนใจและกล่าวขานในแง่มุมต่าง ๆ มาหลายยุคหลายสมัย โดยยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนว่าเรื่องราวแม่นากเริ่มต้นเมื่อใด จริงหรือไม่ เพียงแต่เชื่อกันว่าน่าจะเริ่มปลายรัชกาลที่ 3 หรือต้นรัชกาลที่ 4 และมีเค้าโครงเรื่องจริง เรื่องราวยังเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย สิ่งที่เป็นลักษณะเด่นและเป็นเสน่ห์ของเรื่องแม่นาก น่าจะอยู่ที่การมีโครงเรื่องแบบโศกนาฏกรรมความรักระหว่างสามีภรรยาซึ่งเป็นเรื่องสามัญที่มนุษย์เข้าถึงได้ง่าย การนำเสนอวิถีชีวิตที่แปลกประหลาดท้าทายการรับรู้เดิม เช่น วิญญาณแม่นากกลับมาอยู่กับสามีทั้งที่เสียชีวิตไปแล้ว การนำเอาความเชื่อและคติชนมาประกอบเรื่อง เช่น การปราบผี การเอาวิญญาณลงหม้อถ่วงน้ำ การอ้างอิงบุคคลจริงมาประกอบเรื่อง เช่น สมเด็จพระพุฒาจารย์โต หรือการใช้อนุภาคที่คุ้นชิน เช่น การยืดแขนเก็บมะนาว การรอคอยสามีที่ท่าน้ำ

พรนภัส เสาวคนธ์ นักพากย์อีสปอร์ตแชมป์กีฬาแห่งชาติ
ดาวเด่นที่วารสารแก้วเจ้าจอมออนไลน์อยากเปิดตัวให้เป็นที่รู้จักในวันนี้ มีความโดดเด่นเรื่องอีสปอร์ต ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องใหม่ของใครหลายคน เธอชื่อพรนภัส เสาวคนธ์ หรือชื่อเล่นว่าน้องต้นข้าว “น้องต้นข้าว” เป็นสาวปักษ์ใต้ เพราะมีภูมิลำเนาเกิดอยู่จังหวัดกระบี่ เรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลกระบี่ แล้วมาต่อที่โรงเรียนดาราสมุทร จังหวัดภูเก็ต แล้วกลับมากระบี่อีกครั้ง เรียนมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล ปัจจุบันต้นข้าวมีอายุแค่เพียง 19 ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 แขนงวิชา ธุรกิจเกมและการแข่งขันอีสปอร์ต

สวนสุนันทากับทิศทางของศาสตร์สุขภาพแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. เภสัชกรหญิงพิมพร ทองเมือง รองอธิการบดีวิทยาเขตสมุทรสงคราม
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาจัดอยู่ในกลุ่มอุดมศึกษา กลุ่ม 5 ที่หมายความถึงสถาบันที่เน้นการผลิตและพัฒนาบุคลากรวิชาชีพและสาขาเฉพาะทาง และสวนสุนันทา จัดวางตนเองว่า จะเป็นผู้นำในการสร้างมืออาชีพในทุกศาสตร์สาขาที่เปิดการเรียนการสอน สำหรับวิทยาเขตสมุทรสงคราม วางกรอบที่จะผลิตบัณฑิตที่ตอบโจทย์ในธุรกิจหรือองค์กรด้านสุขภาพ ด้วยความมั่นใจว่าบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาเขตแห่งนี้จะสามารถประกอบวิชาชีพของตนได้อย่างสมบูรณ์แบบ เริ่มจากการสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตร การผ่านการสอบใบประกอบโรคศิลป์ในศาสตร์ของตนไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 การมีงานทำ 100% เนื่องจากเป็นวิชาชีพขาดแคลนและมีคุณลักษณะที่ครบถ้วนในศาสตร์ของตน

วิทยาการจัดการ ยังไม่เสื่อมมนต์ขลัง “เราต้องเรียนรู้ความฉลาดและปรับตัว”
คณะวิทยาการจัดการ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในยุคที่ยังเป็นสถาบันราชภัฏและเริ่มต้นปรับเปลี่ยนฐานะเป็นมหาวิทยาลัยใหม่ ๆ ได้ชื่อว่าเป็นคณะที่ใหญ่ที่สุด และเป็นเสาหลักที่แข็งแกร่งที่สุดในการค้ำจุนองค์กร แต่เมื่อเวลาผันเปลี่ยนไป อันมีสาเหตุจากความก้าวหน้าด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และสภาวะสังคมเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว วิทยาการจัดการก็ต้องมีการปรับเปลี่ยนตัวเองเช่นเดียวกัน คณะวิทยาการจัดการในวันนี้ มีผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ชุติมา คล้ายสังข์ เป็นคณบดี นอกเหนือจากต้องรับมือกับการเปลี่ยนแปลงภายนอกตามที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว ยังมีการปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่ของมหาวิทยาลัยให้ต้องรับมือด้วยเช่นเดียวกัน
.jpg)
ปฏิวัติวงการเลี้ยงผึ้ง! “บ้านผึ้งอัจฉริยะ–รวงผึ้งเทียม” ผลิตน้ำผึ้งได้
“งานวิจัยต้องไม่จบแค่การตีพิมพ์ แต่ต้องสร้างคุณค่าให้สังคมจริง” คือแนวคิดสำคัญของ ผศ.ดร.กันยพัชร์ ธนกุลวุฒิโรจน์ ผู้ขับเคลื่อนโมเดล “ปลดล็อกงานวิจัย” ที่เปลี่ยนผลงานวิชาการให้ต่อยอดได้ทั้งเชิงพาณิชย์และการพัฒนาชุมชน หัวใจความสำเร็จอยู่ที่ “ทีมวิจัยที่แข็งแกร่ง” บูรณาการข้ามศาสตร์ ผสานผู้เชี่ยวชาญหลายสาขา ทำงานร่วมกับภาคเอกชน หน่วยงานรัฐ และชุมชนตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ เพื่อให้งานวิจัยตอบโจทย์จริง ใช้ได้จริง และสร้างรายได้จริง

เมื่อสวนสุนันทาถูกแบ่งออก
อาณาเขตของสวนสุนันทาในอดีตนั้น ด้านทิศเหนือ จดถนนซางฮี้ (ถนนราชวิถี) ทิศตะวันออก จดถนนดวงดาว (ถนนนครราชสีมา) ทิศตะวันตก จดถนนสามเสน ทิศใต้ จดถนนใบพร (ถนนอู่ทองนอก) มีพื้นที่ทั้งหมด 122 ไร่ เป็นพื้นที่ 4 เหลี่ยม กว้าง 8 เส้น (320 เมตร) ยาว 13 เส้น (520 เมตร) พื้นที่ดังกล่าวมีรั้วกำแพงอิฐขนาดใหญ่ก่อแบบก่ออิฐถือปูนสีแดงล้อมรอบทุกด้าน และมีเสาเป็นระยะ ๆ ห่างช่วงละประมาณ 2.5 เมตร ซึ่งประดับด้วยปูนปั้นรูปดอกไม้ดอกเดียวบริเวณด้านหน้าส่วนบนของทุกเสา กำแพงมีความสูงประมาณ 3.5 เมตร เป็นที่มาของคำว่า “กำแพงแดง” หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 พื้นที่ดังกล่าวถูกทิ้งร้างไว้ จวบจน พ.ศ. 2480

Workspace: สถานที่ทำงานแห่งใหม่ที่ตอบโจทย์คนทำงาน และปลุกพลังความคิดสร้างสรรค์
เมื่อครั้งผู้เขียนทำผลงานทางวิชาการ ซึ่งต้องอาศัยสมาธิ เพื่ออ่านเอกสาร วิเคราะห์ และสังเคราะห์งานต่าง ๆ ผู้เขียนมักคิดเสมอว่า สถานที่ที่เหมาะสมที่สุดต้องเป็นสถานที่ที่มีความเงียบ เพื่อจะได้อยู่กับตัวเองอย่างเต็มที่ เมื่อเกิดความคิดเช่นนี้ผู้เขียนจึงเลือกทำผลงานทางวิชาการที่ห้องทำงานและที่บ้าน แต่ปรากฏว่าสถานที่เหล่านี้ไม่ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้เขียนเลยแม้แต่น้อย ผู้เขียนจึงกลับมาคิดทบทวนว่า แล้วสถานที่ไหนถึงจะเหมาะกับการทำผลงานทางวิชาการของตัวเอง ด้วยความที่ผู้เขียนชื่นชอบการดื่มชา กาแฟ และมัทฉะ ทำให้เกิดความคิดที่จะไปนั่งร้านกาแฟเพื่อทำผลงานทางวิชาการ ซึ่งตอนแรกไม่คิดว่าบรรยากาศที่เต็มไปด้วยผู้คนที่หลากหลาย ความวุ่นวาย เสียงพูดคุย กิจกรรมที่เยอะแยะมากมายของผู้คนภายในร้านกาแฟ จะทำให้สร้างสรรค์ผลงานทางวิชาการได้ แต่ด้วยความที่อยากทดลองจึงได้หอบอุปกรณ์พร้อมทั้งเอกสารต่าง ๆ ไปที่ร้านกาแฟ ทำให้พบความจริงที่ว่า ร้านกาแฟเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดในการสร้างสรรค์ผลงานทางวิชาการของผู้เขียน

จาก นางนาก ถึง พี่มาก..พระโขนง: อ่านพี่มากแม่นากจาก “บาดแผล”
ตำนาน “แม่นากพระโขนง” ได้รับความสนใจและกล่าวขานในแง่มุมต่าง ๆ มาหลายยุคหลายสมัย โดยยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนว่าเรื่องราวแม่นากเริ่มต้นเมื่อใด จริงหรือไม่ เพียงแต่เชื่อกันว่าน่าจะเริ่มปลายรัชกาลที่ 3 หรือต้นรัชกาลที่ 4 และมีเค้าโครงเรื่องจริง เรื่องราวยังเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย สิ่งที่เป็นลักษณะเด่นและเป็นเสน่ห์ของเรื่องแม่นาก น่าจะอยู่ที่การมีโครงเรื่องแบบโศกนาฏกรรมความรักระหว่างสามีภรรยาซึ่งเป็นเรื่องสามัญที่มนุษย์เข้าถึงได้ง่าย การนำเสนอวิถีชีวิตที่แปลกประหลาดท้าทายการรับรู้เดิม เช่น วิญญาณแม่นากกลับมาอยู่กับสามีทั้งที่เสียชีวิตไปแล้ว การนำเอาความเชื่อและคติชนมาประกอบเรื่อง เช่น การปราบผี การเอาวิญญาณลงหม้อถ่วงน้ำ การอ้างอิงบุคคลจริงมาประกอบเรื่อง เช่น สมเด็จพระพุฒาจารย์โต หรือการใช้อนุภาคที่คุ้นชิน เช่น การยืดแขนเก็บมะนาว การรอคอยสามีที่ท่าน้ำ

พรนภัส เสาวคนธ์ นักพากย์อีสปอร์ตแชมป์กีฬาแห่งชาติ
ดาวเด่นที่วารสารแก้วเจ้าจอมออนไลน์อยากเปิดตัวให้เป็นที่รู้จักในวันนี้ มีความโดดเด่นเรื่องอีสปอร์ต ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องใหม่ของใครหลายคน เธอชื่อพรนภัส เสาวคนธ์ หรือชื่อเล่นว่าน้องต้นข้าว “น้องต้นข้าว” เป็นสาวปักษ์ใต้ เพราะมีภูมิลำเนาเกิดอยู่จังหวัดกระบี่ เรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลกระบี่ แล้วมาต่อที่โรงเรียนดาราสมุทร จังหวัดภูเก็ต แล้วกลับมากระบี่อีกครั้ง เรียนมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล ปัจจุบันต้นข้าวมีอายุแค่เพียง 19 ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 แขนงวิชา ธุรกิจเกมและการแข่งขันอีสปอร์ต
ยอดนิยม
สวนสุนันทากับทิศทางของศาสตร์สุขภาพแห่งลุ่มน้ำแม่กลอง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. เภสัชกรหญิงพิมพร ทองเมือง รองอธิการบดีวิทยาเขตสมุทรสงคราม
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาจัดอยู่ในกลุ่มอุดมศึกษา กลุ่ม 5 ที่หมายความถึงสถาบันที่เน้นการผลิตและพัฒนาบุคลากรวิชาชีพและสาขาเฉพาะทาง และสวนสุนันทา จัดวางตนเองว่า จะเป็นผู้นำในการสร้างมืออาชีพในทุกศาสตร์สาขาที่เปิดการเรียนการสอน สำหรับวิทยาเขตสมุทรสงคราม วางกรอบที่จะผลิตบัณฑิตที่ตอบโจทย์ในธุรกิจหรือองค์กรด้านสุขภาพ ด้วยความมั่นใจว่าบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาเขตแห่งนี้จะสามารถประกอบวิชาชีพของตนได้อย่างสมบูรณ์แบบ เริ่มจากการสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตร การผ่านการสอบใบประกอบโรคศิลป์ในศาสตร์ของตนไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 การมีงานทำ 100% เนื่องจากเป็นวิชาชีพขาดแคลนและมีคุณลักษณะที่ครบถ้วนในศาสตร์ของตน

มุมมองของคณบดี “กัญภัส อู่ตะเภา” นิเทศศาสตร์ในกระแสธารแห่งการเปลี่ยนแปลง “ถ้าเราวิ่งตามมากไปเราอาจจะหลงทาง แต่ถ้าเราช้าไปเราจะหลุดวงโคจร”
วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ เป็นอีกวิทยาลัยหนึ่งที่เติบโตจากการเป็นสาขาวิชาในคณะวิทยาการจัดการ และยกระดับเป็นวิทยาลัยมีฐานะเทียบเท่าคณะ เป็นหน่วยงานในกำกับที่ไม่พึ่งพางบประมาณภาครัฐ และเมื่อเริ่มต้นการเป็นวิทยาลัย ก็ถูกท้าทายความสามารถของคณะผู้บริหารทันที เพราะการจัดการเรียนการสอนถูกย้ายจากมหาวิทยาลัยแม่ที่ถนนอู่ทองนอก มาอยู่ที่วิทยาเขตนครปฐม นั่นหมายความถึงว่า จำนวนนักศึกษาจะลดลงมหาศาลจากความไม่สะดวกสบายในการเดินทาง

วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน กับการบริหารงานของชณิชา หมอยาดี “ไม่ใช่เพียงสถาบันการศึกษาแต่ที่นี่เป็นเวทีของนักปฏิบัติ”
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน ยกฐานะจากสาขาวิชาในวิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการขึ้นมาเป็นวิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน เมื่อปี 2558 โดยวิสัยทัศน์ของผู้บริหารมหาวิทยาลัยในยุคนั้นที่เชื่อมั่นว่าศาสตร์โลจิสติกส์จะมีบทบาทอันสำคัญยิ่งต่อการพัฒนาประเทศและจะเป็นสาขายอดนิยมสาขาหนึ่งในอนาคต

ผู้นำที่รู้คน รู้งาน และการสร้างคนให้เติบโต
ในทุกยุคสมัยองค์กรที่แข็งแกร่งไม่เคยถูกสร้างขึ้นจากระบบเอกสารที่เป็นระเบียบเรียบร้อยหรือเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุด หากแต่เกิดจาก “คน” ที่ทำงานร่วมกันได้ดี และ “ผู้นำ” ที่มองเห็นคุณค่าของคนก่อนมองเห็นตัวเลขหรือกฎระเบียบใด ๆ ท่ามกลางความซับซ้อนของโลกการทำงานในปัจจุบัน หลายองค์กรยังติดอยู่กับการบริหารแบบ Silo ที่แบ่งแยกผู้คนตามหน้าที่ จนลืมไปว่าความสำเร็จจริงๆ ของงานเกิดจากพลังร่วม ไม่ใช่พลังของใครคนหนึ่งเพียงลำพัง

จากห้องเรียนสู่งานวิจัยที่คุ้มครองได้: เมื่อสิทธิบัตรไม่ใช่เรื่องไกลตัวของนักวิจัย
ในโลกของการวิจัยและนวัตกรรมการจดสิทธิบัตรและอนุสิทธิบัตรไม่ได้เป็นเพียงขั้นตอนทางกฎหมายแต่เป็นหนึ่งในตัวชี้วัดสำคัญที่สะท้อนถึงคุณภาพ ความใหม่และศักยภาพขององค์ความรู้ในการสร้างคุณค่าให้กับสังคมและเศรษฐกิจ

สัปเหร่อ: เพื่อนคนสุดท้าย
ในขณะที่มนุษย์เราต่างวิ่งหนีความตายอย่างสุดชีวิต พยายามยื้อลมหายใจด้วยเทคโนโลยีทางการแพทย์ หรือแม้แต่ปฏิเสธที่จะพูดถึงมันในบทสนทนาประจำวัน "สัปเหร่อ" กลับเป็นผู้เดินสวนทางเข้าไป พวกเขาไม่ใช่เพียงผู้จัดการร่างกายที่ไร้วิญญาณให้มอดไหม้ไปตามกระบวนการทางกายภาพ แต่คือผู้ทำหน้าที่กระตุกเตือนความจำของเราถึงสัจธรรมที่ว่า... ไม่ช้าก็เร็ว เราทุกคนต้องมานอนอยู่ตรงนี้ เพื่อนคนสุดท้าย

เกียรตินิยม หรือ ทักษะชีวิต : คำถามสำคัญของการศึกษายุคปัจจุบัน
ในอดีต “ผลการเรียน” และ “เกียรตินิยม” คือสัญลักษณ์สูงสุดของความสำเร็จทางการศึกษา เป็นใบเบิกทางไปสู่การได้งานทำที่ดี มีรายได้ที่มั่นคง และเป็นที่ยอมรับในสังคม ระบบการศึกษาไทยและอีกหลายประเทศจึงมุ่งเน้นการแข่งขันทางวิชาการ วัดผลด้วยคะแนนสอบ และจัดอันดับความสามารถของผู้เรียนจากผลการเรียนอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม เมื่อโลกเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
สารจากกองบรรณาธิการ

บรรณาธิการ


_Page_01.jpg)





